ชีวิตที่ผ่านมาเหมือนจะราบเรียบ แต่ก็มีเรื่องวุ่นวายใจอยู่เรื่อยๆ
เป็นคนไม่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน แต่ทำไมชาวบ้านชอบยุ่งเรื่องเราจัง
บางทีก็รู้สึกแปลกๆว่าคนอื่นเค้าเป็นอะไรกัน
เห็นผู้ชาย-ผู้ชายสนิทกันก็ว่าเกย์ เห็นผู้หญิง-ผู้หญิงสนิทกันก็ว่า เลส
เหมือนว่าสังคมจะเปิดกว้างมากขึ้น แต่บางทีกลับดูเหมือนปิดกั้นมากขึ้นไปอีก
กลายเป็นว่าเดี๋ยวนี้จะไปสนิทอะไรกับใครมาก แม้ว่าเป็นญาติ หรือลูกพี่ลูกน้อง
เพื่อนที่สนิทกันมาก หรือคนเพศเดียวกันรู้จักกัน เกิดรู้สึกถูกใจกันมาแต่ชาติปางก่อน
ถูกมองว่า วายแน่ๆ เอากับความคิดมนุษย์สิ ขอแค่ได้อคติ ชีวิตมีสีสัน
เคยเขียนลงในบลอคว่าไม่ว่าจะเป็นความรักเพศอะไร รูปแบบไหนก็ไม่เคยแอนตี้
เพราะความรู้สึกภายในกับใครก็ตาม มันเป็นสิ่งที่ควบคุมยาก
แต่สิ่งที่กลับควบคุมพฤติกรรมการแสดงออกกลับเป็น ความคิดที่ถูกออกแบบโดยคนกลุ่มๆหนึ่งเท่านั้น
ในตอนนี้อยากจะปลดปล่อยความคิดของทุกคนมากว่า ช่วยมองทุกคน ทุกเพศ
ทุกการแสดงของบุคคลเป็นสิทธิ์ส่วนตัวที่เราควรเคารพได้มั้ย
ถ้าตราบใดความรู้สึกและการแสดงออกนั้นไม่ได้ไปเหยียบตาปลาหรือทำร้ายคุณ
ให้เกียรติคนๆนั้นเถิด อย่าไปตัดสินหรือมองด้วยสายตาที่แบบว่า
"แกผิดปกติ" "พวกลักเพศ" "ยี้ ชอบกันไปได้ไงวะ" หรือ "เป็นชัวร์ แน่ๆเลยเธอ"
จิตใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึง ต่อให้จบปริญญาเอกด้านวิเคราะห์จิตวิทยามนุษย์
เชื่อสิว่ายังไง คุณก็ไม่สามารถทำวิจัยเกี่ยวกับมนุษย์ได้ถูกต้องที่สุดหรอก
เพราะคุณมีกลุ่มตัวอย่างที่ไม่ใช่มนุษย์ทั้งหมดบนโลกใบนี้
ตอนนี้เบื่อคนชอบจับคู่มาก เรียนเก่ง มีอาชีพที่น่านับถือ ปัญญาดี
แต่อคติคิดแง่ลบ ชีวิตคุณจะหาความสุขอย่างแท้จริงจากอะไร
ปกติเรายึดถือว่าจะใช้ชีวิตให้สนุกและมีความสุขโดยไม่เดือดร้อนใคร
สงสัยต้องพยายามอยู่กับตัวเองแล้วหาทางสว่างมาขจัดมารภายนอกที่น่ารำคาญมากตอนนี้
"ตัวกู ไม่ใช่ของกู จิตใจกู เป็นของกู ไม่ใช่ของใคร"
จบค่ะ
